تو سایه گاهی واسه ی غریب خسته از سفر...
یه آشیونی واسه پرنده شکسته پر...
تو ساده هستی مثل گل، گلی که دوره از خزون..
یه آینه هستی واسه ی تموم عشق باغبون..
خوشم خوشم که عشق تو واسم عزیز و ساده بود...
وای اگه خدای من تو را به من نداده بود...
همیشه فکر میکنم که آفریده اون خدا،
تمام عشق عالمو برای عشق ما دو تا..
به خاطر تو عاشقه همین دو روز هستی ام..
مسافر شبونه همین شبای مستیی ام...
تو با منی که با من این زمونه با وفا شده..
خدا به یمن عشق ما خدای عاشقا شده..
به غربتی که با منه تو با ترانه میرسی..
به داد درد عشق من چه جاودانه میرسی..
خوشم خوشم که عشق تو واسم عزیز و ساده بود..
وای اگه خدای من تو را به من نداده بود..
تو سایه گاهی واسه ی غریب خسته از سفر...
یه آشیونی واسه پرنده شکسته پر...
تو ساده هستی مثل گل، گلی که دوره از خزون..
یه آینه هستی واسه ی تموم عشق باغبون..
خوشم خوشم که عشق تو واسم عزیز و ساده بود...
وای اگه خدای من تو را به من نداده بود...
همیشه فکر میکنم که آفریده اون خدا،
تمام عشق عالمو برای عشق ما دو تا..
به خاطر تو عاشقه همین دو روز هستی ام..
مسافر شبونه همین شبای مستیی ام...
تو با منی که با من این زمونه با وفا شده..
خدا به یمن عشق ما خدای عاشقا شده..
به غربتی که با منه تو با ترانه میرسی..
به داد درد عشق من چه جاودانه میرسی..
خوشم خوشم که عشق تو واسم عزیز و ساده بود..
وای اگه خدای من تو را به من نداده بود..